Fiepie is klaar en meegenomen door mijn moeder. Hij staat daar te pronken voor het raam.
Mijn zoontje keek er tevreden naar, Fiepie was thuis.
Toen wij weer thuis gekomen waren, vroeg hij of ik ook nu aan zijn Fiepie begon.
Moet hij echt zo heten want er is al een Fiepie, antwoordde ik.
Ja, dit werd Fiepie 2.
Dus in een weekend heb ik Fiepie 2 gemaakt voor hem.
Nog enige verzoeknummers, vroeg ik.
Ja, Fiepie 2 moest een oranje snavel hebben.
Ik vond dat grijze snaveltje toch veel mooier, maar ik kreeg de algemene opinie hier tegen mij.
Dus Fiepie 2 kreeg toch een oranje snaveltje!
Nu staat hij op de tafel naast Bertje, tevreden te kijken.
Tenminste . . als mijn zoontje hem niet weer geconfisceerd heeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten