vrijdag 28 oktober 2011

Haken

Ik ben sinds kort weer aan het haken geslagen. Door een artikel over nanny squares in het Flow vakantieboek vorig jaar realiseerde ik me ineens dat ik een hele tijd, echt jaren niet meer gehaakt heb. Hartstikke jammer, want ik vond het altijd erg leuk om te doen.
Dus ik had de haaknaald weer opgepakt, had een nanny square uitgeprobeerd en had de slag / steek gelijk weer te pakken.
Dus ik op zoek naar leuke patronen op de computer. Lang leve het internet.
Er zijn vele websites met haakpatronen te vinden.
Mijn favoriete website is: www.grietjekarwietje.blogspot.com
Daar staan oh zo schattige niet moeilijk te maken fröbeldingetjes op, om te maken.
Ik begon met bloemetjesonderzetters, reuze makkelijk, erg leuk en bijzonder praktisch. Mijn moeder vond ze ook erg mooi, dus voor haar ook een stel gehaakt.
Toen kwam Bertje, het kuikentje. Mijn zoontje was er idolaat van en kon bijna niet wachten tot Bertje af was. Bertje is echt Zijn Bertje, hij ligt overal en aan het einde van de dag zet ik Bertje weer netjes bij de kinderboeken neer zodat Bertje wat rust krijgt.
Mijn moeder vond Bertje ook het einde, maar voor de variatie heb ik haar overgehaald dat ik Fiep het vogeltje voor haar zou haken. Dat werd in huiselijke kringen dus Fiepie. Het haken van Fiepie ging met horten en stoten. Zodra ik de haaknaald wou oppakken, was er altijd wel wat aan de hand:  mam - ik verveel me, mam - mag ik dit, mam - zou je even willen kijken, mam - ik kan dit niet vinden . . . dus het duurde even.
Maar eindelijk was Fiepie klaar.
Mijn moeder komt hem binnenkort ophalen. Tot die tijd staat Fiepie op onze kast.
Tenminste . . . .
Mijn zoontje kan er niet vanaf blijven, Fiepie wordt geknuffeld, op de kop gezet! en weer op mama's waarschuwing normaal neergezet.
Gisteren zag ik Fiepie niet meer op de kast! Weg was 't ie! Ok, waar zou mijn zoonlief hem hebben neergezet. Mama ging op onderzoek uit. Overal zoeken natuurlijk. Ken uw zoon!
En toen  . . . .  Bij de televisie in een piratenhoed! met een stukje piratenvlag over hem heen gelegd, lag Fiepie.
"Ik moet toch zolang voor Fiepie zorgen, tot oma komt!" was mijn zoon's antwoord.
Ja, ik denk dat ik nog een Fiepie zal moeten maken.
Misschien moet je er dan vleugeltjes en pootjes erbij haken, adviseerde mijn manlief.
Dat leverde zo'n hoop protest op dat hij gauw het zwijgen ertoe deed.
Fiepie is leuk zoals hij nu is!

Dus bij deze: 'grietjekarwietje' - vele bedankjes van onze kant voor de leuke patronen


www.grietjekarwietje.blogspot.com

Geen opmerkingen:

Een reactie posten