Ik ben nog van de 'papieren' generatie. Dus voordat ik dit stukje schreef, heb ik het eerst netjes neergepend. Ik had het ook nog kunnen typen of machineschrijven zoals het in mijn schooltijd werd genoemd. Machineschrijven deden we op een oude rammelbak met gammele toetsen waar je zere vingers van kreeg. Ik deed meer aanslagen dan de gemiddelde terrorist van vandaag en Al Quida was nog niet zo bekend.
Tijd gaat snel en voordal nu in dit jaargetijde met vallende blaadjes, valt het nog eens extra op. De zomervakantie lijkt supersnel voorbij gegaan te zijn. Ik heb alweer mijn zoontje voor de eerste keer naar school gebracht, weer een groep hoger en zijn vriendjes zijn ook een stukje 'hoger'geworden.
Het viel mij nog eens op toen ik bij een vriendin was. Zij pastte op een 9 maanden oud meisje, een schat van een kind. De vader kwam het brengen en na een paar seconden viel bij mij het kwartje. Ik had hem bijna een jaar geleden nog ontmoet, toen was zijn vrouw zwanger. Nu kijk ik alweer naar een schattig meisje dat nieuwsgierig en verwachtingsvol de wereld bekijkt. Waar blijft de tijd?
Mijn zoontje had laatst een schoolvriendje te spelen. Het verliep niet helemaal vlekkeloos en dat lag niet aan het vriendje. Op de vraag waarom al dat gejammer en gemopper nodig was, antwoordde mijn zoontje: "Maar als ik het leuk heb, dan gaat de tijd zo snel en moet hij alweer naar huis!". Ik antwoordde dat ik liever een leuke tijd heb en dat het snel gaat, dan dat ik het helemaal niet leuk heb.
"Ach", zei zijn vriendje "de tijd blijft toch hetzelfde? Het kan niet sneller of langzamer gaan!"
Ja, dat is ook waar.
Rest mij toch nog altijd de vraag: Waar blijft de tijd?
Heeft iemand hem al gevonden?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten